تاثیر امواج الکترومغناطیس بر سرطان خون

سرطان کودکان در ارتباط با فاصله از خطوط برق ولتاژ بالا در انگلستان و ولز[1]

تاثیر امواج الکترومغناطیس بر سرطان خون
خلاصه:
29081 کودک با سرطان، شامل 9700 کودک با سرطان خون مورد بررسی قرار گرفتند. کودکان در محدوده-ی سنی تا 14 سال بودند و در طی سال های 1962-1995 در انگلستان و ولز متولد شده بودند. نتایج بدست آمده به این شرح بود:
در مقایسه با آنها که در زمان تولد در مسافت بیشتر از 600m از خطوط برق زندگی می کردند، کودکانی که در فاصله 200m زندگی می کردند خطر نسبی 69/1 لوسمی داشتند و آنها که در فاصله 200-600m زندگی می کردند خطر نسبی 23/1 ابتلا به لوسمی را نشان دادند. بر این اساس یک رابطه مستقیم بین خطر ابتلا به لوسمی و فاصله از خطوط برق مشاهده گردید. همچنین مشاهده شد که فاصله ایمنی از خطوط بیشتر از مقادیر مورد انتظار بود.

سرطان کودکان و میادین مغناطیسی از خطوط برق ولتاژ بالا در انگلستان و ولز[2]

خلاصه:
در مقاله حاضر یک گزارش از مطالعه موردی ارتباط خطر سرطان کودکان و میدان مغناطیسی متوسط ایجاد شده در اطراف خطوط برق ولتاژ بالا برای کودکانی که در نزدیکی این خطوط زندگی می کردند، ارائه گردیده است. تحقیق حاضر بر روی 28968 کودک زیر 15 سال متولد شده در سال های 1962-1995 در انگلستان و ولز انجام گردید. بر اساس نتایج بدست آمده خطر نسبی تخمین زده شده به ازای هر 0.2 µT افزایش در میدان مغناطیسی 14/1 برای لوسمی، 80/0 برای تومورهای مغزی و 34/1 برای سایر سرطان ها بود.

بروز سرطان در نزدیکی فرستنده رادیو و تلویزیون در بریتانیا[3]

سرطان خون
خلاصه:
یک مطالعه بر روی بروز سرطان در ساکنین نزدیک فرستنده های رادیویی FM و فرستنده های تلویزیونی قدرت بالا در بریتانیا انجام شد. نتایج بدست آمده حاکی از کاهش قابل توجه خطر سرطان لوسمی بزرگسالان، سرطان پوست و مثانه با افزایش فاصله از این فرستنده ها بود. خطر سرطان لوسمی بزرگسالان در محدوده 2km از فرستنده ها 83/1 بود.

مطالعه سمیت تابش الکترومغناطیس منتشر شده از نمایشگر ویدیو و تلویزیون و گوشی های موبایل بر موش ها و جوجه ها[4]

خلاصه:
تاثیرات تشعشع پیوسته میادین الکترومغناطیس منتشر شده از نمایشگرهای ویدیویی و پرتوهای گوشی های موبایل بر جنین جوجه و جوجه های جوان مورد بررسی قرار گرفت. بر این اساس مشخص شد که این تشعشعات موجب کاهش سطح جریان یابی آنتی بادی های خاص می شوند که این ترکیبات ارتباط مستقیمی با ابتلا به سرطان دارند.

وقوع سرطان در نزدیکی فرستنده های رادیویی AM در کره[5]

خلاصه:
نتایج مطالعات گوناگونی حاکی از امکان ارتباط بین پرتودهی با میادین مغناطیسی و الکتریکی و خطر ابتلا به سرطان های گوناگون می باشد. در نواحی نزدیک به فرستنده های رادیویی AM 42، 11 محل مطالعه توان بالا (نواحی در معرض 100-1500 kW قدرت انتقال) و 31 محل مطالعه توان پایین (نواحی در معرض 50kW قدرت انتقال) تعیین گردید. در بین 11 مکان قدرت بالا، در دو منطقه افزایش قابل ملاحظه ی ابتلا به لوسمی مشاهده گردید.

بروز سرطان و مرگ و میر و مجاورت با برج های تلویزیونی[6]

خلاصه:
هدف از پژوهش حاضر بررسی احتمال بروز سرطان و مرگ و میر در ساکنان در معرض امواج فرکانس رادیویی منتشر شده از دکل های تلویزیونی است. یک مطالعه زیست محیطی میزان بروز سرطان و مرگ و میر را در 9 ناحیه شهری را در سال های 1972-1990با هم مقایسه می کند، سه تا از این نواحی در نزدیکی دکل های تلویزیون و شش تای آنها در فاصله دور از دکل ها قرار داشتند (تابش فرکانس رادیویی تلویزیون با مجذور فاصله از منبع کاهش می یابد). دانسیته توان تابش فرکانس رادیویی در ناحیه تحت تابش در محدوده از 8 mW/cm2 نزدیک برج ها تا 0.2 mW/cm2 در شعاع 4km و 0.02 mW/cm2 در شعاع 12km قرار داشت. نرخ بروز لوسمی، تومور مغزی و مرگ و میر در نواحی داخل و خارج محدوده های فوق الذکر اطراف دکل ها مورد بررسی قرار گرفت.
بر اساس نتایج حاصله در بزرگسالان برای تمام سنین نرخ شیوع لوسمی 24/1 بود. در میان کودکان، نرخ بروز لوسمی 58/1 بود و نرخ مرگ و میر 32/2 بود. نرخ شیوع لوسمی لمفوسیتی کودکان 55/1 و مرگ و میر 74/2 بود. بر این اساس یک ارتباطی بین بروز سرطان و مرگ و میر و نزدیکی به دکل های تلویزیونی یافت شد.

شیوع سرطان در مشاغلی که در معرض تابش الکترومغناطیس فرکانس بالا (فرکانس رادیویی و مایکروویو) قرار دارند[7].

سرطان خون
خلاصه:
شیوع سرطان در میان تمام پرسنل شاغل در ارتش در هلند طی 15 سال مورد بررسی قرار گرفت. کسانی که در زمان کار در معرض امواج رادیویی و مایکروویو قرار داشتند انتخاب شدند. تعداد جمعیت هر سال به میزان کمی تغییر می کرد به گونه ای هر ساله در حدود 3700 نفر از آنها به عنوان موارد در معرض امواج شناسایی می شدند. تمام افراد اعم از آنها که در معرض امواج RF/MW بودند و آنها که تحت این تشعشعات قرار نداشتند بر اساس سن به گروه های 20-29، 30-39، 40-49 و 50-59 تقسیم شدند. نرخ شیوع در گروهی از پرسنل که در معرض تشعشعات نبودند به عنوان نرخ مورد انتظار (E) برای افراد تحت تشعشع تلقی شد حال آنکه نرخ شیوع واقعی در پرسنل تحت تشعشع RF/MW به عنوان نرخ مشاهده شده (O) قلمداد گردید.
سرطان خون

این موضوع امکان محاسبه نسبت مشاهده شده به مورد انتظار (OER) که نسبت شانس را ارئه می-کند، برای افراد تحت تشعشع را فراهم می نماید. بر اساس نتایج بدست آمده نرخ شیوع سرطان در افراد تحت امواج RF/MW برای تمامی سنین سالانه 1/119 در 000/100 نفر بود ( 6/57 در گروه شاهد) که در آن OER=2.07 بود. در میان تمام امراض بدخیم بیشترین اختلاف در نرخ شیوع بیماری بین افراد تحت تشعشع و گروه شاهد برای لوسمی میلوسیتیک مزمن (OER=13.9)، لوسمی میلوبلاستیک (OER=8.62) و لنفوم غیر هوچکین (OER=5.82) یافت شد.


تجزیه و تحلیل حاصل از مطالعات اخیر در میدان های مغناطیسی و لوسمی دوران کودکی [8]

سرطان خون
خلاصه:
در پژوهش حاضر ارتباط بین بروز سرطان خون در کودکان با میادین مغناطیسی موجود در محیط مورد مطالعه قرار گرفت. به این منظور 10865 مورد مورد مطالعه قرار گرفتند. بر اساس نتایج بدست امده با افزایش میزان تابش خطر ابتلا به لوسمی نیز افزایش یافت. شانس ابتلا به سرطان در گروه های در معرض امواج 0.1-0.2 µT، 0.2-0.3 µT و ≥0.3 µT در مقایسه با <0.1 µT به ترتیب 07/1، 16/1 و 44/1 بود.

لوسمی کودکان و میدان های مغناطیسی در ژاپن: یک مطالعه مورد کنترلی لوسمی کودکان و میادین مغناطیسی فرکانس قوی در مناطق مسکونی در ژاپن[9]

سرطان خون
خلاصه:
از آنجا که میادین مغناطیسی فرکانس بالا توسط انجمن بین المللی تحقیق بر روی سرطان به عنوان یک عامل سرطان زا برچسب گذاری شدند. در پاسخ به نگرانی های گسترده موجود بین مردم سازمان بهداشت جهانی الزام به انجام مطالعات اپیدمیولوژیک بیشتری در رابطه با تاثیر امواج بر کودکان در ژاپن کرد. در کار حاضر 312 کودک 0-15 سال که به تازگی دچار لوسمی لیمفوبلاستیک حاد (ALL) یا لوسمی میلوسیتیک حاد (AML) شده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند و میزان میادین الکترومغناطیس در اتاق خواب آنها اندازه گیری شد. نتایج بر اساس مدل رگرسیون منطقی مشروط آنالیز شدند. بر این اساس مشخص شد که در کودکانی که سطح میدان مغناطیسی در اتاقشان 0.4 µT یا بیشتر است در مقایسه با آنهایی که سطح میدان مغناطیسی در اتاق خوابشان کمتر از 0.1 µT است، احتمال ابتلا به سرطان 6/2 برای AML+ALL و 7/4 برای تنها ALL بود. مشخص گردید که بیشتر موارد لوسمی در گروه بیشترین پرتودهی، سطوح میدان مغناطیسی بسیار بالاتر از 0.4 µT داشتند. در نتیجه کار حاضر نیز شواهدی را مبنی بر افزایش احتمال ابتلا به لوسمی در کودکان در اثر قرار گیری بلند مدت در معرض امواج الکترومغناطیس ارائه می نماید.

مراجع

  1. Draper, Gerald, et al. “Childhood cancer in relation to distance from high voltage power lines in England and Wales: a case-control study.” Bmj330.7503 (2005): 1290.
  2. Kroll, M. E., et al. “Childhood cancer and magnetic fields from high-voltage power lines in England and Wales: a case–control study.” British journal of cancer 103.7 (2010): 1122-1127.
  3. Dolk H, Shaddick G, Walls P, Grundy C, Thakrar B, Kleinschmidt I, Elliott P, Cancer incidence near radio and television transmitters in Great Britain. I. Sutton Coldfield transmitter. Am J Epidemiol 145(1):1-9, 1997.
  4. Bastide, M., et al. “Toxicologic study of electromagnetic radiation emitted by television and video display screens and cellular telephones on chickens and mice.” Indoor and Built Environment 10.5 (2001): 291-298.
  5. Ha, Mina, et al. “Incidence of cancer in the vicinity of Korean AM radio transmitters.” Archives of Environmental Health: An International Journal58.12 (2003): 756-762.
  6. Hocking, Bruce, et al. “Cancer incidence and mortality and proximity to TV towers.” Medical Journal of Australia 165.11 (1996): 601-605.
  7. Szmigielski, Stanislaw. “Cancer morbidity in subjects occupationally exposed to high frequency (radiofrequency and microwave) electromagnetic radiation.” Science of the total environment 180.1 (1996): 9-17.
  8. Kheifets, L., et al. “Pooled analysis of recent studies of magnetic fields and childhood leukaemia.” British journal of cancer 104.1 (2011): 228.
  9. Kabuto, Michinori, et al. “Childhood leukemia and magnetic fields in Japan: A case‐control study of childhood leukemia and residential power‐frequency magnetic fields in Japan.” International Journal of Cancer 119.3 (2006): 643-650.

ترجمه: خانم دکتر مظفری
واحد تحقیق و توسعه ی شرکت توسعه سلامت سینا