اثرات بیولوژیکی تابش های تلفن همراه

اثرات بیولوژیکی تابش های تلفن همراه

اثرات بیولوژیکی تابش های تلفن همراه در سال 1960، عصب شناس، آلن فری، در مرکز الکترونیک پیشرفته دانشگاه کورنل، در مورد تاثیر میدانهای الکترومغناطیسی بر سیستم عصبی کنجکاو شد و بسیار قبل تر از زمانی که تلفن های همراه تجاری شوند توانست یافته های خود را در نهایت ثابت کند که پرتوهایی با فرکانس رادیویی دارای اثر قابل اندازه گیری در مغز می باشند. در میان دیگر نتایج مهم، فری مشخص کرد که امواج با فرکانس 1900مگا هرتز-دقیقا همان طول موج استفاده شده توسط بسیاری از تلفن های همراه امروزی، اثرات بیولوژیکی قابل توجهی دارند.

با تزریق یک رنگ فلورسنت به خون یک موش مشاهده می شود که این رنگ با سیستم گردش خونی به تمام ارگانهای بدن به جز مغز وارد می شود. یک پژوهش در 1920 نشان داده بود که چطور مغز از سموم یا آلاینده های موجود در جریان خون با استفاده از یک سد مناسب به نام ” سد خونی مغزی” محافظت می شود. ولی فری به پدیده ی جالبی دست یافت، او نشان داد که فرکانسهای رادیویی ضعیف، همان فرکانسهایی که امروزه در تلفن های همراه استفاده می شوند، موجب باز شدن این سدهایی که به صورت نرمال بسته هستند می شود. فری با تزریق رنگ فلورسنت به موشها و قرار دادن آنها به مدت چند دقیقه در معرض امواج بسیار ضعیف مایکروویو، مشاهده کرد که مغز موشها بعد از چند دقیقه شروع به فلورسنت کرد که این نشانه ی شکسته شدن سد خونی مغزی بود. نتایج تحقیقات فری در سال 1975 در سالانه ی آکادمی علوم نیویورک منتشر شد. کمی بعد از آن، دو آزمایشگاه دیگر، با استفاده از دیگر تکنیک های مطالعه خونی مغزی، اثرات مشابه پرتو فرکانس رادیویی را نشان دادند.

همچنین مطالعات بالینی و تجربی آسیب DNA و تجزیه و تحلیل DNA ریشه مو در معرض اشعه تلفن همراه، آسیب DNA قابل توجهی را به ریشه های مو در معرض اشعه تلفن همراه 900MHZ نشان داده است. مشاهده شده است که DNA سلول های ریشه موی انسان با قرارگیری به مدت 15 یا 30 دقیقه در معرض تابش فرکانس رادیویی، دچار آسیب می شوند.

منبع:

http://ehtrust.org

ترجمه: خانم دکتر عبادی واحد تحقیق و توسعه ی شرکت توسعه سلامت سینا