طبق جدیدترین آییننامههای مهندسی ساختوساز، احداث یک بنای نوساز باید متضمن عدم قرارگیری ساکنان در معرض غلظتهای پرخطر گاز رادون باشد. گاز رادون یک گاز پرتوزا، نامرئی و بیبو است که از فروپاشی طبیعی رادیوم و اورانیوم در خاک تولید شده و به مرور وارد فضاهای مسکونی میشود. بر اساس رهنمودهای بهداشتی سازمان جهانی بهداشت (WHO) و کمیسیون اروپا، سطح مجاز سالانه رادون در فاز طراحی بنا حدود ۲۰۰ Bq/m3 تعیین شده است. از همین رو، طراحی صحیح و حفاظت ساختمان در برابر نفوذ گاز رادون از ابتدای عملیات عمرانی یک امر کاملاً حیاتی به شمار میرود.
در فرایند پیشبینی و جلوگیری از ورود گاز رادون به داخل ساختمان، در مرحله طراحی سه شاخص کلیدی باید بررسی شوند: موقعیت خاکهای سطحی، روشهای مهندسی سازگار با محیط و جزئیات دقیق نواحی پرخطر و اتصالات. بنابراین، ارزیابی صحیح ریسک خاک در محل ساخت بنا پیشنیاز هر اقدامی است.
پس از نمونهبرداری و پایش خاک، متناسب با درجه خطر منطقه باید اقدامات فنی لازم جهت مسدودسازی مسیر نفوذ گاز انجام گیرد:
استفاده از لایه ضد رادون در زیر طبقه زیرزمین یکی از بنیادیترین گامها است. این عایق الاستومری و مقاوم باید کاملاً غیرقابل نفوذ باشد تا هم از انتشار گاز جلوگیری کند و هم در برابر فشارهای مکانیکی سازه و واکنشهای شیمیایی خاک استحکام کافی را داشته باشد. این لایه در پیرامون بخش بیرونی فونداسیون و مستقیماً روی بستر خاک مستقر میشود.
این لایه مقاوم مانع از عبور گازهای سمی شده و در برابر عوامل فیزیکی محیطی پایدار است. لایه فوق بر فراز پایهها و ستونهای بتنی مستقر میگردد و در فضای زیرین آن یک سیستم تهویه اختصاصی تعبیه میشود. این سیستم تهویه (طبیعی یا مکانیکی اجباری بر اساس الزامات فنی آژانس بینالمللی حفاظت محیطزیست US EPA) گرادیان فشار منفی ایجاد کرده و گازهای محبوس را قبل از ورود به بنا به محیط باز تخلیه میکند.
در پروژههای نوساز، میتوان گاز رادون را از طریق لولهگذاری شبکهای از خاک زیرین استخراج و به بیرون هدایت کرد تا هیچگونه تماسی با پی بنا پیدا نکند. باید توجه داشت که تخلیه فعال گاز هرگز جایگزین لایه محافظتی نمیشود و بهکارگیری همزمان عایق فیزیکی و سیستم خروجی ضروری است.
مواد پیشرفته و پلیمری که به عنوان سد نفوذناپذیر رادون طراحی میشوند، باید ۳ الزام اساسی را تأمین کنند:
تجربه نشان میدهد رادون عمدتاً از درزهای انبساطی، ترکهای ریز بتن و داکتهای عبور تأسیسات به فضای درونی راه مییابد. عایقهای پاششی پایه پلیاورتان فرمولهشده، پوششی یکدست و الاستیک ایجاد میکنند که کلیه این نقاط بحرانی را پوشش داده و بهترین شیوه حفاظت ساختمان های جدید در برابر گاز رادون به حساب میآیند.
ایجاد محیطی سالم و عاری از عوامل سرطانزا نظیر رادون و پرتوهای محیطی، یکی از اصول بنیادین معماری سبز و بهداشت ساختمان است. با ترکیب لایههای حفاظتی پیوسته (مانند پوششهای تخصصی پلیاورتان) و شبکههای تخلیه گاز، سلامت هوای داخل ساختمان به طور دائمی تضمین خواهد شد.
جهت اندازهگیری، پایش و اجرای راهکارهای شیلدینگ و بهداشت ساختمان با متخصصان ما در تماس باشید:
