امروزه با گسترش فناوری‌های ارتباطی و شبکه‌های توزیع انرژی، شناسایی منابع مضر امواج الکترومغناطیس برای حفظ سلامت جامعه و خانواده‌ها اهمیت فراوانی یافته است. اگرچه میدان‌های طبیعی مانند میدان مغناطیسی زمین در تنظیم ریتم‌های بیولوژیکی نقش دارند، اما مواجهه مستمر با تابش‌های مصنوعی با شدت‌های مختلف می‌تواند سازوکارهای زیستی سلول‌ها را مختل سازد.
خطوط انتقال و دکل‌های برق فشار قوی با ولتاژهای بالا، یکی از شاخص‌ترین منابع مضر امواج الکترومغناطیس با فرکانس فوق‌العاده پایین (ELF) به شمار می‌روند. پژوهش‌های دانشگاه آکسفورد روی هزاران نمونه نشان داد زندگی در فاصله کمتر از ۲۰۰ متری از کابل‌های فشار قوی، ریسک بروز لوسمی و اختلالات خونی در کودکان را به طور معناداری افزایش می‌دهد.
آنتن‌های BTS نصب‌شده در بافت‌های مسکونی، پرتوهای رادیوفرکانسی (RF) پیوسته ساطع می‌کنند. طبق مطالعات منتشرشده در نشریات سم‌شناسی عصبی، ساکنان مجاور این دکل‌ها با شیوع بالای سردرد مزمن، سرگیجه، اختلال خواب، افسردگی و خستگی مواجه هستند. بیشترین شدت این امواج در مجاورت دکل و تا فواصل چندصد متری ثبت می‌شود.
گوشی‌های هوشمند در بازه فرکانسی مایکروویو تبادل داده انجام می‌دهند. نگه داشتن مداوم تلفن همراه در مجاورت سر یا بدن با خطراتی نظیر تومورهای نوروم آکوستیک، افت کیفیت اسپرم و سردردهای مزمن همراه است که این دستگاه را به یکی از دردسترس‌ترین منابع مضر امواج الکترومغناطیس مبدل کرده است.
شبکه‌های بی‌سیم عمدتاً در فرکانس‌های ۲.۴ و ۵ گیگاهرتز عمل می‌کنند. تابش مداوم این سیگنال‌های پالسی می‌تواند نفوذپذیری سد خونی-مغزی را افزایش داده و تعادل کانال‌های یونی غشای سلول را دگرگون کند. خاموش‌سازی مودم در ساعات خواب، نخستین گام در مهار این پرتوها است.
کودکان و جنین به دلیل داشتن ضخامت کمتر استخوان جمجمه و بافت‌هایی با میزان آب بالاتر، حساسیت بسیار بیشتری به امواج دارند. از آنجا که نرخ تقسیم سلولی در دوران جنینی و سنین رشد بسیار بالاست، جذب تابش‌ها و احتمال رخداد جهش‌های ژنتیکی و تنش‌های اکسیداتیو دوچندان خواهد بود.
جهت مصون‌سازی ساختمان‌ها و فضاهای استراحت از نفوذ میدان‌های تابشی، شرکت سلامت سینا مجموعه‌ای از راهکارهای حفاظتی را طراحی و تولید نموده است:
۱٫ McLean, Lyn. The Force: living safely in a world of electromagnetic pollution. Melbourne: Scribe, 2011.
۲٫ Draper, G., et al. “Childhood cancer in relation to distance from high voltage power lines in England and Wales: a case-control study.” BMJ, 2005.
۳٫ Abdel-Rassoul, G., et al. “Neurobehavioral effects among inhabitants around mobile phone base stations.” NeuroToxicology, 2007.
