بررسی علمی تاثیر امواج تلفن همراه بر مغز و بدن یکی از مهم‌ترین موضوعات پژوهشگران حوزه سلامت و بیوالکترومغناطیس در دو دهه اخیر بوده است. پژوهشگران علوم پزشکی در مؤسسه ملی سلامت آمریکا (در ایالت مریلند) اعلام کرده‌اند که انتشار تشعشعات الکترومغناطیسی گوشی موبایل می‌تواند بخش‌هایی از بافت مغز را که در مجاورت آنتن گوشی قرار دارند تحریک کرده و فعالیت متابولیک آن ناحیه را تغییر دهد.
پیش‌تر، گسترش استفاده روزمره از موبایل نگرانی‌های فراوانی را درباره احتمال بروز تومورهای مغزی ایجاد کرده بود و همین موضوع دانشمندان را به بررسی دقیق‌تر واکنش‌های فیزیولوژیک بافت عصبی سوق داد. در این مطالعه بالینی که نتایج آن در مجله انجمن پزشکی آمریکا (JAMA) به ثبت رسیده است، محققان از ۴۷ داوطلب اسکن مغزی (PET Scan) تهیه کردند تا تغییرات متابولیسم گلوکز مغز را هنگام کار کردن گوشی بررسی نمایند.
یافته‌های این آزمایش نشان داد که ۵۰ دقیقه مکالمه با موبایل، متابولیسم گلوکز را در بخش‌های مغزی نزدیک به آنتن گوشی تا ۷ درصد افزایش می‌دهد. هرچند در این آزمایش کوتاه‌مدت نشانه‌ای از تخریب مستقیم بافتی مشاهده نشد، اما اثبات تحریک متابولیک سلول‌های عصبی توسط امواج رادیویی (RF)، اهمیت مدیریت پرتوگیری روزانه را دوچندان کرده است.
تابش‌های ساطع‌شده از گوشی و دکل‌های مخابراتی در دسته امواج فرکانس رادیویی و غیریونیزه‌کننده قرار می‌گیرند. مکانیسم شناخته شده این طیف، ایجاد نوسان مولکولی و افزایش دمای موضعی در بافتی است که در معرض تابش قرار دارد. در تحلیل میزان پرتوگیری از آنتن‌های مخابراتی و گوشی، دو نکته فیزیکی حائز اهمیت است:
کودکان به دلیل داشتن سیستم عصبی در حال رشد، استخوان جمجمه نازک‌تر و محتوای آب و یون بیشتر در بافت‌های مغزی، انرژی الکترومغناطیسی بیشتری را نسبت به بزرگسالان جذب می‌کنند. به همین دلیل، متخصصان بهداشت توصیه می‌کنند استفاده کودکان از گوشی همراه و تبلت به حداقل ممکن محدود شود و محیط استراحت آن‌ها با راهکارهای تخصصی شرکت دانش‌بنیان سلامت سینا (نانوسینا) ایمن‌سازی گردد.
افرادی که در بدن آن‌ها قطعات الکترونیکی کاشتنی مانند تنظیم‌کننده ضربان قلب (پیس‌میکر) کار گذاشته شده است، باید در استفاده از موبایل و حضور در میدان‌های فرکانس رادیویی احتیاط ویژه داشته باشند. تداخل الکترومغناطیسی ناشی از قرار دادن گوشی در جیب پیراهن یا نزدیک قفسه سینه می‌تواند عملکرد طبیعی این تجهیزات حیاتی را مختل کرده و کیفیت زندگی بیمار را به خطر اندازد.
در ارزیابی تاثیر امواج تلفن همراه بر مغز و بدن، واکنش عملکردهای ادراکی و سیستم شنوایی نیز جایگاه ویژه‌ای دارد:
بر اساس گزارش‌های اداره فدرال حفاظت در برابر اشعه آلمان (BfS)، در توان‌های عادی گوشی همراه، اثر تخریبی مستقیم بر روی چشم انسان منتفی اعلام شده و شواهد قطعی مبنی بر آغاز مستقیم تومورهای بدخیم در کوتاه‌مدت به ثبت نرسیده است.
جمع‌بندی پژوهش‌ها درباره تاثیر امواج تلفن همراه بر مغز و بدن نشان می‌دهد که افزایش متابولیسم گلوکز و بالا رفتن موضعی دما و جریان خون در سلول‌های مغزی یک واقعیت فیزیولوژیک است. برخی پژوهشگران این افزایش سوخت‌وساز سلولی و تولید رادیکال‌های آزاد را زمینه‌ساز آسیب‌های مزمن می‌دانند. سازمان جهانی بهداشت (WHO) در پروژه بین‌المللی میادین الکترومغناطیس که از سال ۱۹۹۶ آغاز شده است، تاکید می‌کند که از آنجا که بسیاری از تومورها و بیماری‌های عصبی دوره‌ای نهفته و تدریجی (گاه چند ده سال) دارند و استفاده انبوه از موبایل پدیده‌ای نسبتاً نوظهور است، نمی‌توان خطرات بلندمدت آن را نادیده گرفت.
بنابراین، رعایت فاصله ایمن هنگام مکالمه (استفاده از بلندگو یا هندزفری سیم‌دار) و بهره‌گیری از محصولات ضد امواج و شیلدینگ نانوسینا نظیر کاور محافظ مودم وای‌فای، پوشاک محافظ بارداری و برچسب شیشه ضد اشعه بهترین راهبرد پیشگیرانه برای حفظ سلامت خانواده است.
شماره تماس مشاور تخصصی: ۰۹۳۵۸۸۸۷۳۴۱
