دستگاه MRI (تصویربرداری تشدید مغناطیسی) یکی از دستاوردهای مهم پزشکی مدرن است، اما ماهیت عملکرد آن که بر پایه میدان‌های مغناطیسی قوی و فرکانس‌های رادیویی (RF) استوار است، نگرانی‌هایی را درباره خطرات امواج الکترومغناطیس در MRI برای تیم‌های پزشکی و مراجعین ایجاد کرده است. در این مقاله از دیدگاه بیولوژی ساختمان (Building Biology) به بررسی این چالش‌ها و راهکارهای ایمن‌سازی محیط می‌پردازیم.
امواج الکترومغناطیسی بخشی جدایی‌ناپذیر از محیط زندگی ما هستند که از منابع طبیعی و مصنوعی (مانند موبایل، تبلت و دکل‌های مخابراتی) منتشر می‌شوند. با این حال، دستگاه‌های پزشکی مانند MRI، میدان‌هایی با قدرت بسیار بالاتر ایجاد می‌کنند. قدرت این میدان‌ها در محدوده فرکانس‌های رادیویی از ۱۰۰ کیلوهرتز تا ۳۰۰ گیگاهرتز متغیر است که نیازمند استانداردهای حفاظتی دقیق برای کارکنان اتاق فرمان و محیط‌های مجاور می‌باشد.
قرارگیری طولانی‌مدت در معرض میدان‌های قوی مغناطیسی و الکترومغناطیسی MRI بدون شیلدینگ مناسب، می‌تواند چالش‌های بیولوژیکی مختلفی ایجاد کند. از جمله عوارض گزارش‌شده در مطالعات مرتبط با مواجهه شغلی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
یکی از اصلی‌ترین خطرات امواج الکترومغناطیس در MRI، جذب انرژی میدان‌های استاتیک و شار مغناطیسی توسط بافت‌های بدن است. انرژی امواج رادیویی (RF) باعث افزایش دمای موضعی در بافت‌های بدن می‌شود. علاوه بر سلامت انسان، نشت این امواج می‌تواند به مرور زمان بر دقت و عملکرد خودِ دستگاه MRI نیز تأثیر منفی بگذارد. بنابراین، طراحی اتاق‌های ضد امواج با استانداردهای قفس فارادی و استفاده از متریال تخصصی برای دیدن بیمار، یک ضرورت فنی است.
شماره تماس مشاور تخصصی: ۰۹۳۵۸۸۸۷۳۴۱
شرکت دانش‌بنیان سلامت سینا با تکیه بر ۲۰ سال تجربه در حوزه شیلدینگ الکترومغناطیس، راهکارهای تخصصی برای کاهش پرتوگیری در محیط‌های حساس ارائه می‌دهد. شما می‌توانید برای کسب اطلاعات بیشتر به بخش محصولات ما مراجعه کنید:
مشاهده راهکارهای حفاظت در برابر امواج: وب‌سایت نانوسینا (nanosina.ir)
