با توجه به ماهیت رادیواکتیو پرتوهای طبیعی، تجمع گاز رادون در معادن یکی از مهمترین عوامل تهدیدکننده سلامت ریه و سیستم تنفسی کارگران به شمار میرود. رادون گازی بیرنگ، بیبو و سنگین است که حاصل واپاشی رادیواکتیو اورانیوم در سنگها و خاک بوده و در فضاهای زیرزمینی با تهویه محدود متراکم میشود. پایش مداوم وضعیت سلامت شاغلین و سنجش دوزهای انباشتهشده، اساس پیشگیری از عوارض ناشی از استنشاق این پرتوها در محیطهای صنعتی است.
در اندازهگیری غلظت تشعشعات ناشی از گاز رادون در معادن، شاخص استانداردی به نام «سطح کار» (Working Level یا WL) مورد استفاده قرار میگیرد. سطح کار معرف غلظتی از پسماندهای با نیمهعمر کوتاه رادون در یک لیتر هوا است که پتانسیل تابش ذرات آلفا با انرژی معادل $۱٫۳ \times 10^5$ مگا الکترونولت را دارد. مواجهه با این میزان در طول یک ماه کاری (۱۷۰ ساعت) را واحد WLM مینامند. برای کسب اطلاعات درباره تجهیزات ایمنی و ارزیابی تشعشعات میتوانید به بخش ) که بر روی بیش از ۶۰,۰۰۰ کارگر انجام شد، انتشار گاز رادون در معادن و استنشاق ذرات رادیواکتیو رابطهای مستقیم با افزایش نرخ آسیبهای بافتی دارد. همچنین بر اساس گزارشهای رسمی سازمان بهداشت جهانی (WHO)، بیشترین ریسک بالیکی پرتوهای یونیزان (BEIR VI) که بر روی بیش از ۶۰,۰۰۰ کارگر انجام شد، انتشار گاز رادون در معادن و استنشاق ذرات رادیواکتیو رابطهای مستقیم با افزایش نرخ آسیبهای بافتی دارد. همچنین بر اساس گزارشهای رسمی سازمان بهداشت جهانی (WHO)، بیشترین ریسک بالینی در بازه ۵ تا ۱۴ سال پس از مواجهه مداوم بروز میکند و افراد در سنین پایینتر حساسیت زیستی بیشتری نسبت به این پرتوها نشان میدهند.
به منظور کاهش مخاطرات شغلی ناشی از تراکم گاز رادون در معادن، اجرای اصول مهندسی بهداشت حرفهای زیر ضرورت دارد:
مهار خطرات مرتبط با انتشار گاز رادون در معادن با ارزیابی دورهای و بهکارگیری سپرهای محافظتی امکانپذیر است. کارشناسان ما آماده ارائه خدمات سنجش، پایش و اجرای راهکارهای شیلدینگ تخصصی برای محیطهای صنعتی و ساختمانی هستند.
Scientific References:
