بررسی ارتباط بین تومور مغزی و تلفن همراه یکی از داغ‌ترین و جدی‌ترین مباحث پژوهشگران حوزه بیولوژی و انکولوژی در سال‌های اخیر است. با رشد روزافزون استفاده از گوشی‌های هوشمند، نگرانی‌های عمیقی درباره تأثیر تابش‌های فرکانس رادیویی بر سلامت بافت‌های مغزی به وجود آمده است.
بر اساس گزارش انجمن سرطان دانمارک، آمار ابتلا به گلیوبلاستوما (Glioblastoma) که از بدخیم‌ترین گونه‌های تومور مغزی به شمار می‌رود، در بازه ده ساله دو برابر شده است. پروفسور هانس اسکوگارد پولسن (Hans Skovgaard Poulsen)، رئیس بخش تومورشناسی عصبی دانشگاه کپنهاگ، این پدیده را یک تحول بسیار هشداردهنده توصیف کرده است. همچنین مطالعات پردامنه تیم تحقیقاتی دکتر لنارت هاردل (Lennart Hardell) در سوئد حاکی از آن است که استفاده درازمدت و چسباندن گوشی به سر، خطر بروز گلیوم را افزایش می‌دهد.
تحقیق مشترک فعالان EMF و پروژه بین‌المللی INTERPHONE در ۱۳ کشور نشان داد که میان قرارگیری در معرض تابش تلفن همراه و افزایش نرخ تومورهای مغزی پیوند معناداری وجود دارد. رونالد بی. هربرمن (Ronald B. Herberman)، از مدیران ارشد مرکز سرطان پیتسبورگ، تأکید می‌کند که داده‌های مستقل از صنایع مخابراتی نشان می‌دهند پرتوگیری رادیویی مزمن به شکل محسوسی خطر سرطان مغز و نوروم آکوستیک را بالا می‌برد.
بر اساس تحقیقات منتشرشده در سوئد، افرادی که قبل از سن ۲۰ سالگی شروع به استفاده مداوم از تلفن همراه کرده‌اند، تا ۵ برابر بیشتر از سایرین در معرض ریسک بدخیمی‌های مغزی قرار می‌گیرند. استخوان جمجمه نازک‌تر و رشد سریع سلول‌ها در سنین رشد سبب می‌شود بافت مغز کودکان میزان بیشتری از پرتوهای الکترومغناطیسی را جذب کند.
جهت به حداقل رساندن خطرات و آسیب‌های احتمالی ناشی از تلفن همراه، رعایت تدابیر زیر توصیه می‌شود:
منابع علمی: برای دسترسی به مقالات پژوهشی می‌توانید به پایگاه‌های تخصصی Microwave News و Mercola مراجعه کنید.
